Rozdzióbią nas kruki, wrony... – streszczenie
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Po godzinie wraca, towarzyszy mu para koni. Wyprzęga cierpiące zwierzę. Stwierdza, że jest zbyt słabe, by się do czegoś przydać, więc postanawia je udusić; to mu się jednak nie udaje. Zaprzęga więc konie i odjeżdża. Po południu ponownie powraca, by zedrzeć skórę z martwego konia. Ma również nadzieję, że drugie zwierze padnie z wyczerpania. Zakopuje zwłoki Winrycha oraz obdartego ze skóry konia w pobliskim dole kartoflanym. Wracając do domu odczuwa zadowolenie i wdzięczność Opatrzności za
tyle żelastwa i rzemienia


Nagle ciszę przerywa końskie rżenie. Chłop dostrzega konia, który zwraca łeb w stronę grobu powstańca. Nad tym miejscem zlatują się także stada wron.

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Charakterystyka i los Szymona Winrycha
2  Symbolika tytułu „Rozdziobią nas kruki, wrony…”
3  Stosunek chłopa do powstania



Komentarze
artykuł / utwór: Rozdzióbią nas kruki, wrony... – streszczenie






    Tagi: